24 Kasım 2011 Perşembe

Fuardan Sonrası


Fuardan önce bayram haftasında dönemlik bir iş bulmuştum orada çalışıyordum.Çalıştıkta ne oldu daha paramı bile alamadım.Paramı alamamış olmam başka bir konuda uzun uzun işlenerek sövgülerle süslenecek bir konu olabilir.Her neyse diyorum ve devam ediyorum bayramdan hemen sonrasına fuar geldi ve geçen sene olduğu gibi ilk günden daha fuar açılmadan girdim içeri dolaşmaya başladım.Bundan zaten bahsetmiştim.Yine geçen sene olduğu gibi gittim Okuyan Us yayınlarında çalıştım.Aslında ilk başta çalışmıyordum da sonradan çalışmaya başladım.Yani çalışacak mıyım ? belli değildi iki gün sonra belli oldu.İmza günleri geldi geçti, stant bir hayli kalabalıktı.Dizüstü serisindeki kitaplar çoğaldıkça imza günleri de çoğalıyor haliyle.Geçen seneden daha yoğun bir fuar oldu.Tabi geçen sene Cem Yılmaz’ın imza günündeki yoğunluğu yakalamak kolay değil onu saymazsak vardı bir yoğunluk.En çok dillerde olan Pucca’nın imza günüydü, orada da bir izdiham yaşandı.Orada yaşananların hepsine geri planda birebir tanık oldum.Pucca’yı arka kapıdan kaçıran ekibin içindeydim sonuçta.Tüyap’ın umursamazlığı sonucu oldu orada yaşanan kötü olaylar.Neyse ki sonra tatlıya bağlandı saatlerce süren güzel ve düzenli bir imza günü oldu.O gün bayağı yoruldum bir standa bir imza salonuna koştur dur derken bir de gece toplanıp fuardan çıkmak vardı.Ama bir kere yoğun tempoya alışıp çalışmaya başladım mı gerisi rahat geliyor benim için.Sevdiğim işi sevdiğim insanlarla yapmak çok daha etkileyici oluyor.

Bir hafta boyunca internetten konuşup görüşüp birbirimizi takip ettiğimiz birbirimizden haberdar olduğumuz insanların bir kısmı gelip gitti.Gelenlerle yüz yüze tanışmak iki lafın belini kırmak oldukça güzel oldu.Böyle durumlarda sanal ortamda yapılan geyiğin sadece orada kalmadığını yüz yüze tanışıldığında aynı samimiyetle muhabbetin devam ettiğini görmek çok güzel oluyor.İmza günlerinde tanıdıklarıma oldukça yardımcı olmaya çalıştım.Torpilci bir adamım, belki biraz da çıkarcıyımdır gün gelir benimde işim düşer.Yok ya o mantıklı düşünmedim hiç daha önceden tanıdığım insanlar sırada benim yüzüme bakarken ‘’sen bekle abi bana ne’’muamelesi yapamıyorum.Kısacası sanal alemdeki arkadaşlıkların saçma ve gereksiz olduğunu düşünenlere bizim yaşadıklarımız mükemmel bir kapak olur.

İki hafta boyunca tempolu çalışma şekline tam alıştım derken fuar da bitti.Elime geçen para bittiğinde ne yapacağım onu düşünüyorum.İlla ki bir şeyler bulunur duruma göre hareket edeceğim.Şimdilik iş ve tempoda durum budur.Bir de sosyal hayat var ki  orada son zamanlarda çok acayip şeyler yaşıyoruz ama bu başka bir yazının konusu olmayı hak edecek güzellik ve çeşitlilikte.

Fuar toparlanırken öylesine çektiğim bir fotoğraf...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder