1 Nisan 2012 Pazar

Zihinsel Işınlanma

Uzun zamandır kendimde fark ettiğim durumlardan biri dalıp gitmelerimdir.Genelde gözüm havalarda bir yerlere takılır ve başlar düşünceler.

Örnek vermek gerekirse, metrobüste giderken hiç olmayacak bir felaket senaryosu düşünmeye başlarım.Bu öyle ki aniden gelişir kendiliğinden hiç zorlamama gerek kalmaz sonra şöyle olsun böyle olsun diye, film gibi gösterime başlar gözümün önünde.’’Geçen bir uçağın motoru metrobüsün tam körüğüne düşer ve birden metrobüs ikiye bölünür, her yer kan içindedir, insanlar çığlık çığlığa kaçışmaya başlar.’’ Gibi devamı olan sürekliliği ‘’ulan gözümü havaya dikmiş bakıyorum millet ne yapıyor bu diyecek’’ deyip kendime geldiğimde bozuyorum.

Eğer o an aklımdan geçen bir konuşmayı tasarlamaktaysam içimden geçenleri söylediğimi fark ederim.Sesli söylemem sadece dudaklarım hareket eder.Bu bir cümleyi bitirdikten sonra başka söyleyeceğim bir şey varsa ve söylememişsem de oluyor bazen.İçimden o cümleye devam ediyorum ama ses yok sadece dudaklarım hareket ediyor.

Bir yerdeyken artık başka bir yerde olmama gerek kalmadığını düşünüyorum.Zaten olmak istediğim yere zihinsel olarak ışınlanıp oradaymışım gibi davranıyorum.Yani asıl bulunduğum yerde hareketsiz kalıp kafamda gittiğim yerde takılıyorum konuşuyorum falan ve işin garibi girdiğim diyaloglardan etkileniyorum.Normal de insan düşündüğü şeyin hakimi olur ve orada biriyle konuşursa aslında kendi kendine konuşmuş olur, karşısındakinin cevabını da kendi istediği gibi tasarlar.Ben de ise düşüncemde konuştuğum kişi nasıl isterse öyle konuşabiliyor, çoğu zaman duymak istemeyeceğim şeylerden bile bahsedebiliyor.
Olmak istediğim yerde olmak güzel bir şey mi ? buna tam olarak karar vermiş değilim.Ama böyle farklı şeyler yaşarken ve bunları daha sonra düşünürken bana bir şeyler kattığını hissediyorum.Bir kitap okurken zihnimde o kitaba girmek daha kolay oluyor.Anlatıcının anlattığı yerde dolaşmak veya kendi boş mekanlarımı istediğim gibi doldurmak, orada karşılaştığım insanlarla sohbet etmek.Sanki içe kapanmış bir sosyallik gibi.

Ve son sözüm Scotty’ye bir kere ışınlasaydın ne olurdu be adam!!!

Beam Me Up Scotty

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder