28 Eylül 2012 Cuma

Gereksizlik Takıntısı



Uzun zamandır kendimi düşüncelerden düşüncelere atıyorum.İlk zamanlar aklımdan geçen çok şey arasından sadece birine odaklanıp onu her yönüyle düşünüyordum.Zaman geçtikte odaklanma yeteneğimi kaybetmeye başladım ya da ben öyle hissediyorum.Bu durumu şöyle açıklayabileceğime karar verdim.

Aklımdan geçen çok şey arasından birini seçip düşünmeye başladığımda, daha ilk düşünme evresindeyken  ‘’ne gerek var?’’ diye kendime sorup henüz düşünmeye tam olarak başlamadan başka bir şeye kafa yormaya başlıyorum.Aklımdan geçen başka bir konuyu yakalayıp onu eğrisi ve doğrusu ile kendime sunmaya başlayacakken ‘’ siktir et yaa’’ hissi kaplıyor içimi ve o konuda kapanıp gidiyor.Başka bir düşüncenin üstünde yoğunlaşmak istediğimde araya bir şey giriyor bu sefer de.Telefona gelen bir mesaj, yolda yürürken çarpıp geçen birisi, düşündüğüm şeyle hiç alakası olmayan bir yaşanmışlığın bütün keskinliği ile gelip kafada düşünülen şeyi ortadan ikiye bölüp gitmesi.Bundan sonrası yine aynı iç hesaplaşmalar yoğunlaşamadan tükenmiş düşünceler ve silinip giden yani siktir edilmiş milyon tane tilki.

Düşence anaforlarımın yoğunluğu arttı sanırım, daha da hızlı dönüyor artık bu kafanın içindekiler.Durup durumumu değerlendirmeye kalkıyorum bazen, yoksa kafamı çok yoran şeylerden mi oluyor bütün bunlar ? cevabım evet ama etkisi ancak en fazla yüzde elli olabilir.İş hayatı çok entrika dolu tabi ki entrika bunun kibarlaştırılmış anlatımı.Çoğu zaman düşündüğüm şeyin ortasına dalan şeylerden biri de iş ve işsel durumlar oluyor.Bu kadar takılmamam gerek mesai altıda bitiyor ama kafamın oraya çalışan kısmını altıda kapatamıyorum sıkıntı burada var.Diğer sıkıntılar her zaman süregelen şeyler aile, yapmayın şimdi herkesin ailevi sorunları var.Maddi sıkıntılar, aslında bakarsak bir ucu iş sıkıntılarına dayanmıyor değil.Aşk hayatına gelecek olursak, bence en çok kafa yorulması gereken şeylerden biri ama kötü kafa yorma değil, yanında huzura yolculuk edebileceğin bir kafa yorma söz konusu yani zaten durduramayacağın bir makineyi aslında yorucu olmayan işlerle çalıştırmak.

Bunları yazarken kendime kaç kere ‘’Siktir et’’, ‘’neyin derdindesin’’, ‘’yazıyorsun da ne olacak’’, ‘’ulan kime ne’’, ‘’NE GEREK VAR’’ dedim.Hatta bir ara sayfayı küçültüp başka şeylerle ilgilendim video falan izledim ama yazma konusunda kararlı olmam gerektiğine kesin olarak kendimi inandırdım.Dönüp şöyle dedim kendime ‘’Asıl ne gerek var başlamışken vazgeçmeye’’…